Την ευτυχία, αλλά και την ανασφάλεια για το μέλλον, επιτυχόντων μαθητών στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, καταγράφει ο «ΔΗΜΟΤΗΣ» σε αυτό το φύλλο. Άλλωστε, η εποχή είναι τέτοια, που θ’ αρχίσουμε να ασχολούμαστε με θέματα Παιδείας.

Το μεγάλο «μπαμ» βέβαια, αναμένεται να γίνει με την έναρξη της φετινής σχολικής χρονιάς, καθώς μεγάλος αριθμός εκπαιδευτικών έχει πάρει το δρόμο για τη σύνταξη (σ.σ. φοβούμενοι προφανώς, τα χειρότερα) ενώ δεν υπάρχει δυνατότητα αντικατάστασης αυτών και πλήρωσης όλων των θέσεων που μένουν κενές. Από την άλλη, σκέφτομαι: πόση ακόμα υποβάθμιση μπορεί ν’ αντέξει η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση; Αυτή τη φορά, εισήχθησαν σε τμήματα Τ.Ε.Ι. μαθητές που έγραψαν στις πανελλήνιες, κάτω από τη μονάδα! Παρά ταύτα, το «κόλπο» δεν πέτυχε αφού πολλά περιφερειακά Τ.Ε.Ι. έμειναν στ’ αζήτητα με αποτέλεσμα να μπουν λουκέτα! Κατά τα λοιπά, η απεγνωσμένη προσπάθεια της Κυβέρνησης να γεμίσει τα ταμεία του Κράτους «έχει μετατρέψει τη χώρα σε ένα απέραντο καζίνο» όπως πολύ εύστοχα, έγραψε στον πρωτοσέλιδο τίτλο της, ημερήσια εφημερίδα, μιλώντας για τα «φρουτάκια» που βγήκαν από τις αποθήκες κι έχουν τοποθετηθεί σχεδόν, παντού. Τι αντιλαμβάνεται με όλα αυτά ο πολίτης; Ότι για άλλη μία φορά, καταφεύγουμε σε «λύσεις του ποδαριού» για να αντιμετωπίσουμε κυρίαρχα ζητήματα, ανοιχτές «πληγές» και χρόνιες παθογένειες του κοινωνικού συστήματος. Καταργούμε κι επαναφέρουμε τη βάση του 10 στις πανελλήνιες αποσκοπώντας στη διατήρηση σχολών της περιφέρειας, αντί να αλλάξουμε ριζικά, τον τρόπο εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Απαγορεύουμε κι επιτρέπουμε τον τζόγο και τα τυχερά παιχνίδια, αντί να υποχρεώσουμε τους μεγαλο-φοροφυγάδες να καταβάλλουν τα οφειλόμενα και να επενδύσουμε στην ανάπτυξη.

Το ζήτημα είναι πως η λογική του «να τη βγάλουμε όπως-όπως και σήμερα και μετά βλέπουμε» μακροπρόθεσμα, γυρίζει μπούμερανκ. Οι πολίτες εν τω μεταξύ, από την πλευρά τους σύμφωνα με τα ευρήματα πρόσφατης έρευνας- αισθάνονται μεν, ανασφαλείς για το μέλλον, θεωρούν δε, πως τα σκληρά μέτρα που επέβαλλε η Κυβέρνηση είναι αναγκαία. Και όσο αυτό το συναίσθημα επικρατεί στην πλειοψηφία των πολιτών, οι κρατούντες θα πρέπει να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία και να δουλέψουν με πρόγραμμα, σοβαρότητα και μεθοδικότητα προκειμένου για τη συνολική ανάκαμψη της χώρας. Ειδικά, που οι ευρωπαίοι επίτροποι οι οποίοι επιτηρούν και καταγράφουν τις κινήσεις και την πρόοδό μας, εμφανίζονται αρκετά καθησυχασμένοι σε σχέση με τους προηγούμενους μήνες και μάλιστα, δε φείδονται επαίνων για «την ταχύτερη του υπολογιζόμενου, προώθηση μεταρρυθμίσεων».

Αν μιλούν πάντως, για την εφαρμογή του «Καλλικράτη» στις επερχόμενες περιφερειακές και δημοτικές εκλογές, έχουν δίκιο να θαυμάζουν την αποφασιστικότητα την οποία επέδειξε ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης για να γίνει νόμος του Κράτους άμεσα, η συγκεκριμένη διοικητική μεταρρύθμιση ή «μικρή επανάσταση» όπως τη χαρακτηρίζει ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Αυτό όμως, που έχει σημασία για τους πολίτες, είναι ν’ αξιοποιηθεί ο «Καλλικράτης» και να μην επικρατήσουν λογικές της «άρπα-κόλλας» που περιγράψαμε παραπάνω, ούτε να… σπρώξουμε για άλλη μία φορά, τα σκουπίδια κάτω από το χαλί. Η πολυπόθητη κι επιβεβλημένη έξοδος της χώρας από το τούνελ, θα επιτευχθεί μέσα από ένα σωστότερο, λειτουργικότερο και οικονομικότερο σύστημα διακυβέρνησης, κατά το οποίο οι Δήμοι θα φροντίζουν τα του οίκου τους, χωρίς να είναι αναγκασμένοι να τη… στήνουν έξω από ένα υπουργείο, για να φτιάξουν -που λέει ο λόγος- ένα σχολείο!

Υ/Γ.: Ποιος μπορεί να συσπειρώσει τους «άστεγους» πολιτικούς παράγοντες του νέου δήμου Μαραθώνος (Ζωή Καραγιάννη, Στέφανο Θεοδωρίδη, Κώστα Τσίρκα, Γιάννη Αλεβιζόπουλο, Σάββα Τζιλάβη, Γιάννη Ζαγάρη, Νότα Δενδρολιβανά κ.λπ.) και να διεκδικήσει με καλές πιθανότητες τη νίκη, από τους άλλους σοβαρούς διεκδικητές (Σπύρο Ζαγάρη, Ιορδάνη Λουίζο, Ζώη Καρίνο και Νίκο Ιωνά);