Η κομματική στήριξη στις δημοτικές εκλογές αποκτά νέα σημασία στους Καλλικράτειους Δήμους. Ας δούμε το νέο Δήμο Μαραθώνα, όπου όλες οι σοβαρές υποψηφιότητες δημάρχων ξεκινούν από τη Νέα Μάκρη.

Λογικό, τουλάχιστον για τις πρώτες εκλογές, αφού η Νέα Μάκρη αποτελεί το μισό Εκλογικό Σώμα του νέου Δήμου Μαραθώνα. Επειδή όμως υπάρχει και το άλλο μισό (Μαραθώνας, Γραμματικό, Βαρνάβας) όλοι οι εξορμούμενοι εκ της Νέας Μάκρης υποψήφιοι δήμαρχοι, μηδενός εξαιρουμένου, ζήτησαν κομματική στήριξη. Τα πλεονεκτήματα στην κατάρτιση του συνδυασμού είναι προφανή, σε μία τόσο εκτεταμένη Περιφέρεια, όπου οι υποψήφιοι δήμαρχοι είναι εν πολλοίς, άγνωστοι εκτός της πόλης τους..

Τελικά, κάποιοι κερδίζουν την πολυπόθητη στήριξη, οπότε αυτοί που την έχασαν καταγγέλλουν τη διαδικασία ως μη νόμιμη, βολικά ξεχνώντας ότι πρώτοι οι ίδιοι την έχουν νομιμοποιήσει αμετάκλητα, με τη συμμετοχή τους (σ.σ. όπως λέει ο λαός, όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια). Τέλος πάντων, τους αποτυχόντες υποψηφίους δημάρχους στο κυνήγι της κομματικής στήριξης μπορούμε να τους δούμε και με συμπάθεια. Αυτούς όμως, που θα πρέπει να κρίνουμε αυστηρά, είναι τους τοπικούς παράγοντες εκείνους, που ενώ είναι κομματικά μέλη, δεν πειθαρχούν αναιτιολόγητα- στις επιλογές του κόμματός τους. Ένα κομματικό μέλος μπορεί καταρχάς, να αποδεχθεί την επιλογή του κόμματός του και να πολιτευτεί έτσι. Κανένα πρόβλημα. Μπορεί επίσης, να πάει σπίτι του και να μην πολιτευτεί. Πάλι δεν μπορεί να του καταμαρτυρηθεί κάτι. Μπορεί επίσης, να καταγγείλει δημόσια ώστε να υπάρξει αντίλογοςτην επιλογή του κόμματός του, είτε γιατί το πρόσωπο του εκλεκτού του κόμματος υστερεί ηθικά ή γιατί είναι φορέας πολιτικών θέσεων με τις οποίες διαφωνεί (π.χ. λέει ναι στην χωματερή). Τότε μπορεί να προχωρήσει στην κάθοδό του με άλλον συνδυασμό, περιμένοντας αφενός την ηρωποίησή του μέσω μιας διαγραφής και αφετέρου, το εκλογικό αποτέλεσμα, αφού τελικός κριτής είναι ο λαός, Αυτό όμως, που δεν μπορεί να κάνει χωρίς δημόσιες εξηγήσεις, είναι να κατέλθει με αλλότρια παράταξη, εάν πρώτα δεν έχει καταθέσει αυτοβούλως την κομματική του ταυτότητα. Έτσι μπορεί να πάει στον ψηφοφόρο και να του πει: «Ξέρεις, εγώ διαφωνώ με την επιλογή του κόμματος μου, για λόγους που δεν μπορώ να αναφέρω δημόσια, γι’ αυτό κατέθεσα την κομματική μου ταυτότητα. Σου ζητώ να με ψηφίσεις, όχι γιατί υποστηρίζεις το κόμμα, του οποίου μέχρι πρόσφατα ήμουν μέλος, αλλά γιατί έχω όραμα, είμαι τίμιος κλπ». Αν δεν το κάνει αυτό, αλλά αντίθετα προσπαθήσει να οικειοποιηθεί ψήφους προβάλλοντας κομματικές συγγένειες, τότε έχουμε πέραν κάθε αμφιβολίας, να κάνουμε με ένα πολιτικό απατεώνα.

Κατ’ επέκταση επίσης, κάθε παράταξη που δέχεται στους κόλπους της, τέτοιους καιροσκόπους, εκπέμπει ένα ισχυρό αμοραλιστικό μήνυμα στην κοινωνία και τελικά θα το πληρώσει ακριβά, αφού οι καιροί δεν επιτρέπουν καμία ανοχή σε μακιαβελικές συμπεριφορές.