Ο οργανισμός Παιδείας, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος «Ο Ξενοφών» πραγματοποίησε τη Κυριακή 19 Φεβρουαρίου στην πλατεία Δημαρχείου, στα Σπάτα, Αποκριάτικη εκδήλωση με θέμα «θυμόμαστε το χθες, ζούμε το σήμερα».
Η εκδήλωση περιλάμβανε: Κατασκευή χειροποίητων ζυμαρικών «γκόγκλιες» συνοδεία αποκριάτικών ακουσμάτων. Στην συνέχεια χόρεψαν οι σχολές χορού: Ρένας Καμπαλάδου και Άντας Γαλομητάκου-Παπαχρήστου. Την εκδήλωση άνοιξε η πρόεδρος του οργανισμού κα Παναγιώτα Μάρκου όπου μεταξύ των άλλων είπε: «Ο Οργανισμός Παιδείας, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος «Ο Ξενοφών» του Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδος, διοργανώνει για πρώτη φορά αναβίωση παραδοσιακής αποκριάς με την κατασκευή χειροποίητων ζυμαρικών «γκόγκλιες».
Μέσα σε αυτή την απίστευτη και πρωτοφανή οικονομική κρίση τόσο για την χώρα και το Δήμο μας όσο και για εμάς τους ίδιους, προσπαθούμε με ελάχιστα έξοδα να διοργανώσουμε εκδηλώσεις που έχουν κάτι να μας πουν, να μας θυμίσουν.
Τότε που όλα είχαν ένα διαφορετικό άρωμα και χρώμα. Οι σχέσεις των ανθρώπων ήταν ουσιαστικές και όχι τυπικές. Δεν υπήρχαν τα πρέπει η τυπολατρία.
Τα Σπάτα της δεκαετίας του 50 και του 60. Μια καθαρά αγροτική περιοχή. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με την γεωργία, ένας μικρότερος αριθμός με την κτηνοτροφία. Η καλλιέργεια των αμπελιών. Ο τρύγος, η σπορά. Ο θερισμός στις αρχές του Ιούνη. Το μάζεμα της ελιάς το φθινόπωρο. Ένας κύκλος που επαναλαμβανόταν κάθε χρόνο. Οι άντρες κατά κύριο λόγο έπαιρναν μέρος στις αγροτικές δουλείες. Οι γυναίκες ασχολούνταν με κάποιες από αυτές και με το σπίτι όπως έλεγαν και το μεγάλωμα των παιδιών τους. Όλα είχαν την θέση τους.
Οι μεγάλες γιορτές: Τα Χριστούγεννα, Οι Απόκριες, το Πάσχα. Οι κοινωνικές εκδηλώσεις με τα ήθη και τα έθιμα της εποχής. Οι αρραβώνες, οι γάμοι, οι βαφτίσεις. Τα πανηγύρια της περιοχής. Ο Άγιος Πέτρος, ο Άγιος Νικόλαος στις 9 Μαΐου στην τότε Λούτσα, η Αγία Φωτεινή, του Σταυρού. Περίμεναν με μεγάλη ανυπομονησία τις σχολές. Να αλλάζει η καθημερινότητα. Να σπάει το ίδιο, το μονότονο της ζωής.
Τις Απόκριες ντύνονταν μασκαράδες και αντάλλασαν επισκέψεις από σπίτι σε σπίτι. Παρέες-παρέες. Αυτοσχεδίαζαν. Έπαιρναν μέρος όλοι σε αυτό. Άντρες, γυναίκες, παιδιά. Νέοι μα και ηλικιωμένοι με απίστευτο κέφι. Έλεγαν αστεία τραγουδούσαν: «Τώρα τις Απόκριες που παντρεύονται οι γριές». Οι νοικοκυρές έφτιαχναν πάντοτε τραχανόπιτα και γαλακτομπούρεκο το γνωστό πουπέκι και την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς την Τυρινή, το βράδυ, τρώγαμε τις «γκόγκλιες» με την συμμετοχή όλων».
Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μεγάλη, όλοι απόλαυσαν τις «γκόγκλιες» συνοδεία κρασιού και χειροκρότησαν τις μαθήτριες των σχολών χορού.
